Exodus z firm AI: dlaczego najlepsi pakują manatki

Połowa zespołu założycielskiego xAI właśnie opuściła firmę Elona Musa. Część odeszła sama. Resztę zwolniono w ramach "restrukturyzacji". Jednocześnie OpenAI rozwiązuje zespół odpowiedzialny za bezpieczeństwo AI i zwalnia kluczowego dyrektora ds. polityki. To nie przypadek. To symptom czegoś większego.

Branża sztucznej inteligencji, która jeszcze rok temu przyciągała najlepsze talenty obietnicami zmiany świata, teraz krwawi ludźmi. Problem? Nie chodzi tylko o pieniądze czy warunki pracy. Chodzi o coś fundamentalnego.

Wypalenie w branży, która miała być przyszłością

Dostajesz pracę marzeń. Masz budować technologię, która zmieni ludzkość. Masz nieograniczony budżet, najlepszy sprzęt, genialnych współpracowników. To przypomina sen, prawda?

A teraz pracujesz po 80 godzin tygodniowo. Że każda decyzja, którą podejmujesz, może wpłynąć na miliony ludzi. Że media śledzą każdy twój ruch. Że inwestorzy naciskają na wyniki, zarząd zmienia strategię co kwartał, a ty zastanawiasz się, czy to co budujesz, naprawdę służy ludziom, czy tylko wycenie firmy.

To właśnie AI burnout. Wypalenie zawodowe na sterydach.

W xAI sytuacja była szczególnie brutalna. Firma Muska od początku działała w trybie kryzysowym. Presja była ogromna – dogonić OpenAI, wyprzedzić konkurencję, pokazać inwestorom wyniki. Musk słynie z wymagającego stylu zarządzania. W Tesli i SpaceX to działało. W branży AI, gdzie najlepsi inżynierowie mają oferty z pięciu różnych firm tygodniowo, już niekoniecznie.

Połowa założycieli po prostu stwierdziła: dość. Część odeszła do spokojniejszych projektów. Inni zakładają własne startupy. Kilku po prostu wzięło urlop na pół roku, żeby "odzyskać równowagę".

OpenAI i rozpad zespołu bezpieczeństwa

OpenAI miało być inne. Firma non-profit, która stawia bezpieczeństwo AI ponad zyski. Misja była jasna: rozwijać sztuczną inteligencję odpowiedzialnie, z myślą o dobru ludzkości.

Potem przyszły miliardy od Microsoftu. Struktura zmieniła się na hybrydową – część non-profit, część komercyjna. Presja na monetyzację wzrosła. I nagle okazało się, że zespół zajmujący się bezpieczeństwem AI stoi na drodze szybkiemu rozwojowi.

Zespół mission alignment – grupa ludzi, która miała pilnować, żeby OpenAI nie zboczyło z drogi – został rozwiązany. Oficjalnie: "reorganizacja". Nieoficjalnie: przeszkadzali w tempie wypuszczania nowych funkcji.

Dyrektor ds. polityki, który głośno sprzeciwiał się niektórym decyzjom zarządu? Zwolniony. Powód? "Różnice w wizji rozwoju firmy".

To jak zatrudnić trenera personalnego, a potem go zwolnić, bo ciągle przypomina ci, że trzeba ćwiczyć i zdrowo się odżywiać. Technicznie to jego praca. Ale denerwuje, prawda?

Ludzie, którzy odchodzą z OpenAI, mówią o tym samym: firma przestała być tym, czym była. Misja się rozmazała. Wartości stały się marketingowym sloganem. A oni nie podpisywali się na budowanie kolejnego giganta technologicznego, który optymalizuje zyski kosztem wszystkiego innego.

Stawki są astronomiczne, presja nie do udźwignięcia

Zrozum jedną rzecz: w branży AI nie chodzi już o miliony. Chodzi o miliardy. Dziesiątki miliardów.

Google inwestuje miliardy w rozwój Gemini. Microsoft wpompował już ponad 13 miliardów dolarów w OpenAI. Meta wydaje miliardy rocznie na Llama. Anthropic (twórcy Claude) pozyskał finansowanie warte kilkanaście miliardów. Amazon, Apple, każdy tech gigant stawia na AI całe swoje przyszłe przychody.

Kiedy stawki są tak wysokie, ludzie przestają być ludźmi. Stają się zasobami. Aktywami. Pozycjami w excelu.

Inżynier AI w czołowej firmie zarabia 300-500 tysięcy dolarów rocznie. Brzmi nieźle? Jasne. Ale za te pieniądze oczekuje się, że będziesz dostępny 24/7. Że zrezygnujesz z życia prywatnego. Że każdy sprint będzie krytyczny, każdy deadline – absolutny, każda funkcja – przełomowa.

Problem w tym, że człowiek nie jest maszyną. Możesz płacić fortunę, ale nie kupisz nieskończonej energii. Nie kupisz zdrowia psychicznego. Nie kupisz przekonania, że to co robisz, ma sens.

I właśnie dlatego najlepsi odchodzą. Nie chodzi o to, że nie stać ich na życie. Ale dlatego, że tracą życie w tym procesie.

Problem, o którym nikt nie chce mówić głośno

Jest jeszcze jeden aspekt tej historii. Mroczniejszy. Tytuł artykułu wspomina o "Silicon Valley's Epstein problem". To nie przypadkowe sformułowanie.

Dolina Krzemowa ma problem z kulturą. Z tym, jak traktuje ludzi. Z tym, kto dostaje dostęp do władzy i pieniędzy. Z tym, jakie zachowania są tolerowane, dopóki ktoś przynosi wyniki.

Jeffrey Epstein, zanim został oskarżony, był mile widzianym gościem w kręgach tech elit. Miał powiązania z MIT Media Lab. Spotykał się z założycielami startupów. Inwestował w technologie.

Branża tech ma problem z rozliczalnością. Z tym, że jeśli jesteś wystarczająco ważny, wystarczająco wpływowy, wystarczająco bogaty – zasady przestają się do ciebie stosować.

Ludzie odchodzący z firm AI mówią o toksycznej kulturze. O tym, że zgłaszanie problemów kończy się zwolnieniem. O tym, że ludzie na górze są nietykalni. O tym, że misja firmy to jedno, a rzeczywistość – coś zupełnie innego.

To nie jest tylko problem jednej firmy. To systemowy problem całej branży.

Co to oznacza dla przyszłości AI

Exodus talentów z czołowych firm AI to nie tylko HR-owy problem. To sygnał, że coś fundamentalnie nie działa.

Najlepsi inżynierowie odchodzą. Ludzie, którzy rozumieją technologię najgłębiej. Ludzie, którzy widzą zagrożenia, zanim staną się oczywiste. Ludzie, którzy potrafią budować systemy bezpiecznie.

Zostają ci, którzy albo nie mają dokąd pójść, albo są gotowi zamknąć oczy na problemy. Albo – i to najgorsze – ci, którzy problemu w ogóle nie widzą.

Branża AI potrzebuje najlepszych umysłów. Ale najlepsze umysły potrzebują czegoś więcej niż tylko pensji. Potrzebują sensu. Potrzebują przekonania, że ich praca ma znaczenie. Potrzebują kultury, która szanuje ludzi, nie tylko wyniki.

XAI próbuje teraz odbudować zespół. OpenAI rekrutuje zastępstwa. Inne firmy wyciągają checkbooki, licząc, że przebiją konkurencję finansowo.

Ale to nie pieniądze są problemem. Problem jest głębszy. I dopóki branża go nie rozwiąże, będziemy co kilka miesięcy czytać o kolejnych odejściach, kolejnych "restrukturyzacjach", kolejnych rozwiązanych zespołach.

Lekcja dla reszty świata

Ta historia dotyczy AI, ale prawda jest szersza. Dotyczy każdej branży, która rośnie zbyt szybko. Każdego biznesu, który stawia wzrost ponad ludzi. Każdej firmy, która myśli, że misja na ścianie wystarczy, żeby zatrzymać najlepszych.

Ludzie odchodzą nie tylko dla pieniędzy. Odchodzą, bo tracą wiarę. Bo widzą rozbieżność między tym, co firma mówi, a tym, co robi. Bo czują, że stali się trybami w maszynie, której celu już nie rozumieją.

Firmy AI miały być inne. Miały zmieniać świat. Miały pokazać, że można budować technologię odpowiedzialnie, etycznie, z myślą o ludziach.

I może jeszcze pokażą. Ale nie te, które traktują ludzi jak zasoby do wykorzystania.

Branża AI jest na rozdrożu. Może wybrać drogę szybkiego wzrostu za wszelką cenę. Albo może zwolnić, posłuchać ludzi, którzy odchodzą, i zapytać: dlaczego.

Bo odpowiedź na to pytanie powie więcej o przyszłości sztucznej inteligencji niż jakikolwiek benchmark czy demo produktu.

Źródła

TechCrunch AI - AI burnout, billion-dollar bets, and Silicon Valley's Epstein problem