DeepSeek Harness uruchamia mody Claude Code jako wtyczki

DeepSeek opublikował 3 października na GitHubie wersję Harness v0.2.1-alpha.1, czyli alfę swojej open-source'owej aplikacji dla agentów AI. Główna nowość to eksperymentalna warstwa zgodności, która uruchamia mody z Claude Code jako wtyczki Harnessa. Adresat jest wąski: deweloperzy i autorzy wtyczek. Zespół sam pisze, że to na razie test założeń, a nie gotowy produkt. Niezależnych testów w źródle nie ma.

Most między dwoma światami agentów

Zacznijmy od słownika. Agent kodujący to program, który sam czyta pliki, wywołuje narzędzia i poprawia kod. Harness to aplikacja wokół modelu: dostarcza agentowi sesje, narzędzia, interfejs i pętlę działania. Mody w Claude Code to z kolei krótkie programy w JavaScript lub TypeScript, które podpinają się pod zdarzenia, np. wywołanie narzędzia, wysłanie promptu albo rysowanie interfejsu. Mogą je obserwować, zmieniać albo całkiem przejąć. Opisywaliśmy je osobno, gdy Anthropic wprowadził ten system na początku października.

Przykłady z premiery Anthropic pokazują, do czego mody służą:

• Token Weather - pokazuje zużycie kontekstu jako prognozę pogody,
• Blast Radius - wyświetla prawdopodobny zasięg skutków ryzykownej komendy, zanim ją uruchomisz,
• Replay Theater - pozwala przejść wstecz po edycjach plików.

Jak działa ta kompatybilność i gdzie się kończy

Powiedzmy to wprost: cel DeepSeeka jest skromniejszy, niż sugeruje nagłówek. Według notatek do wydania warstwa ma zweryfikować, że możliwości API modów Claude Code to w dużej mierze podzbiór tego, co potrafią wtyczki Harnessa. Pełnej, praktycznej zgodności dla użytkowników na tym etapie nie obiecuje. Zmianę przypisano liderowi zespołu Harness, Cui Tianyi.

Technicznie wygląda to tak: funkcja rejestrująca mod jest opakowywana i montowana jako wtyczka Harnessa. Jego haki mogą potem:

• pilnować wywołań narzędzi,
• przepisywać prompty,
• dodawać komendy i narzędzia,
• czytać dane sesji,
• rysować pasek nad polem promptu.

Token Weather, Blast Radius i Replay Theater są w paczce jako działające przykłady.

Cztery mody, które na razie nie ruszą

Dokumentacja otwarcie wymienia braki. Cztery mody z repozytorium Anthropic (diff, agents-md, sec-default i telemetry) oznaczono jako niedziałające, bo zależą od zdarzeń, interfejsów lub paneli, których Harness jeszcze nie obsługuje. Modów nie da się też po prostu skopiować: ładuje się je przez własną konfigurację Harnessa i działają bez sandboxa. Jeśli uruchamiasz cudzy kod z internetu, to informacja do zapamiętania, a nie przypis.

Wtyczka pisana przez agenta i narzędzia dla deweloperów

Druga część wydania celuje w osoby budujące wtyczki. Strona zarządzania wtyczkami dostała wpis „Let Agent create a plugin”. Otwiera on tryb Creator z zapisanym szkicem, a agent zaczyna pracę dopiero po wysłaniu prośby. To ułatwia znalezienie funkcji z v0.2, czyli pisania wtyczek w rozmowie. Szczegóły tamtej wersji znajdziesz w tekście o DeepSeek Harness v0.2.

Opcjonalny pakiet Developer Tools dokłada trzy rzeczy: surowe logi sesji, dwukierunkową nawigację między grupami czatu a rozmową oraz wbudowaną diagnostykę hosta. To zaplecze dla tych, którzy zaglądają agentowi pod maskę, żeby zobaczyć, czemu zrobił to, co zrobił.

Ostrzeżenia dla autorów wtyczek i brakujące dane

To alfa, więc są też poprawki błędów i zmiany łamiące zgodność. Źródło wymienia usunięcie wtyczek runtime invariant. Jeśli pisałeś wtyczki do Harnessa, przejrzyj listę zmian przed aktualizacją.

Czego źródło nie podaje: ceny (brak danych, a Harness jest opisany jako open-source), wsparcia dla języka polskiego (brak danych) oraz jakichkolwiek wyników testów czy benchmarków. Wiemy tylko, co deklaruje zespół.

Jest też tło. Cui Tianyi po zapowiedzi modów przez Borisa Cherny'ego, szefa Claude Code, pogratulował zespołowi. Nazwał to sprytnym sposobem na uczynienie agenta rozszerzalnym i przypomniał, że Harness od początku opiera się na architekturze „wszystko jest wtyczką”, gdzie można podmienić modele, narzędzia, sesje, sandboxy, pętlę agenta i interfejs. Zażartował, że inżynierię wtyczek można teraz nazwać inżynierią modów. Podobny wyścig otwartych agentów kodujących opisywaliśmy też przy okazji Pi 1.0 od Earendil, a o zarządzaniu wieloma agentami naraz piszemy w tekście o Claude Code Projects.

Werdykt: to ciekawy sygnał, że rozszerzenia agentów zaczynają się upodabniać do siebie na tyle, by dało się je przenosić między narzędziami. Na dziś jednak mamy alfę, trzy działające przykłady, cztery niedziałające mody i brak sandboxa. Jeśli nie piszesz kodu, wystarczy obserwować, czy ten most się rozbuduje. Jeśli piszesz, traktuj go jak laboratorium, nie jak produkcję.