DeepSeek Harness zleca zadania Codex i Claude Code

• DeepSeek Harness, open-source'owe środowisko uruchomieniowe agentów DeepSeek, opublikowało na GitHubie wersję przedpremierową v0.2.2-alpha.2 dnia 28 października.
• Nowe eksperymentalne narzędzie subagent_oar pozwala głównemu agentowi przekazać zamknięte zadanie do Codex CLI albo Claude Code zainstalowanych na tym samym komputerze.
• Zlecenie jest jednorazowe: bez dopytywania, wznawiania sesji i podglądu postępu na żywo.
• Dochodzą też podgląd pull requestów i wtyczka ze statystykami.

To wersja alfa, a funkcja jest oznaczona jako eksperymentalna. Traktuj ją więc jak zapowiedź kierunku, nie gotowy produkt. Kierunek jest ciekawy: agent sam wybiera, komu zlecić robotę. Jeśli chcesz zrozumieć, dlaczego otoczka wokół modelu liczy się tak bardzo, zajrzyj do tekstu o harness engineering.

Jak agent główny oddaje robotę drugiemu agentowi

Zobacz, jak to działa. Główny agent wywołuje subagent_oar, wybiera codex albo claude i wysyła opis zadania, pełny prompt oraz opcjonalnie katalog roboczy. Od razu dostaje numer zadania. Gdy zewnętrzny agent skończy, do głównej sesji wraca komunikat z końcową odpowiedzią albo błędem.

Codex CLI i Claude Code pozostają osobnymi programami, z własnym logowaniem, modelami, narzędziami i ustawieniami. Musisz więc zainstalować i zalogować każdy z nich oraz upewnić się, że host Harness je widzi. Ustawienia dostawcy mogą przekazać model, poziom rozumowania, argumenty uruchomienia, zmienne środowiskowe i limit czasu, zależnie od tego, co obsługuje dany program. Koszty Codex i Claude Code sprawdzisz w cennikach OpenAI i Anthropic. Przykładowo plan Claude Free nie obejmuje Claude Code, a Pro kosztuje 20 USD miesięcznie bez podatku (stan na 29.10.2026).

Wcześniej, od wersji v0.1.0-rc.8 z sierpnia, oba narzędzia dało się dodać jako pakiety profili w systemie subagentów. Teraz jest jedno wejście do zlecania pracy.

Zlecenie bez telefonu: czego to narzędzie nie robi

Dokumentacja stawia jasne granice, a to one decydują, czy ta funkcja Ci się przyda:

• Główna rozmowa nie jest przekazywana. Prompt musi sam wskazać, które pliki się liczą i co ma wrócić.
• Zadanie jest jednorazowe: bez pytań uzupełniających, wznawiania sesji i strumienia postępu.
• Wraca tylko końcowa odpowiedź albo porażka, bez rozumowania i historii narzędzi zewnętrznego agenta.
• Oficjalne przykłady włączają zapisywalny katalog roboczy i wyłączają pytania o uprawnienia.
• Anulowanie zadania nie cofa zmian w plikach, które zewnętrzny agent zdążył już zrobić.

Czyli wysyłasz kuriera z kartką, nie masz do niego telefonu, a odwołanie zlecenia nie odkręca tego, co już zrobił. Przy otwartych uprawnieniach to ważne, zwłaszcza jeśli czytałeś o tym, jak plik AGENTS.md nakłonił Codex i Claude Code do malware.

Podgląd PR, statystyki i drobiazgi

Eksperymentalna funkcja change-request pokazuje status i diff powiązanego pull requesta dla sesji działającej we własnym worktree Gita. Wtyczka statystyk deweloperskich rozbija kontekst, użycie cache oraz czas modelu i narzędzi na tury i kroki. Małe wyniki zadań w tle przychodzą teraz razem z komunikatem o zakończeniu, a wskazówki dla czekania na subagentów ograniczają ciągłe odpytywanie.

Można też aktualizować wtyczki zewnętrzne, z cofnięciem zmian, jeśli gorąca aktualizacja się nie powiedzie. Interfejs dostał japoński, hiszpański, francuski, niemiecki, rosyjski i brazylijski portugalski. Polskiego na tej liście nie ma. O tym, jak agenci wchodzą do polskich biur, piszemy w tekście o użyciu agentów w polskiej pracy.

Zanim cokolwiek zainstalujesz, przećwicz sposób myślenia, którego ta funkcja wymaga. Weź jedno małe zadanie, na przykład uporządkowanie folderu z notatkami, i w notatniku napisz trzy zdania: które pliki są ważne, co dokładnie ma wrócić i czego agent nie może ruszać. Jeśli te trzy zdania napiszesz w 10 minut, umiesz już zlecać pracę agentowi, który nie zapyta Cię o nic po drodze.